حرفی بگو و از لب خود کام ده مرا ساقی زپا فتاده شدم، جام ده مرا
فرسوده دل، زمشغله جسم و جان بیا بستان زخود، فراغت ایام ده مرا
رزق مرا حواله به نامحرمان مکن از دست خویش باده گلفام ده مرا
بوی گلی، مشام مرا تازه می کند ای گلعذار، بوسه به پیغام ده مرا
بنما تبسمی و خزانم بهار کن ای نخل بارور، گل بادام ده مرا
عمرم برفت و حسرت مستی ز دل نرفت عمری دگر زمعجزه جام ده مرا
ای عشق! شعله بر دل پر آرزو بزن چندی رهایی از هوس خام ده مرا
جانم بگیر و جام می از دست من مگیر ای مدهی هر آنچه دهی، نام ده مرا
مرغ دلم به یاد رفیقان به خون تپید یا رب امید رستن از دام ده مرا
بشکفت غنچه دلم ای باد نو بهار!! خندان دلی بسان "امین" وام ده مرا
مقام معظم رهبری
